Sam sobie nie wierze

 

(fotografia przedstawia wiadro szkockich kaczych jaj)

Blogujacy ja. Oksymoron.

Po kilku dobrych miesiacach zaczytywania sie blogiem Fraglesa, Kaczyzmem, a przede wszystkim ognistymi forumami GW sam tez postanowilem pobrudzic sobie palce i dolozyc swoje pare pensow do komentowania tego co dzieje sie za Mala Woda, w kraju niegdys mlekiem i miodem plynacym, ktory dzis jest krajem jaj. Kaczych jaj. Siadywalem sobie wiec wieczorami i pokladalem sie ze smiechu czytajac kolejne historie Szefa Potworow, Edgara, Mulata i innych. Pewnego dnia Fragles przebaknal o tym, ze moze lepiej by bylo spakowac sie i wyjechac.

Ja to zrobilem.

Nie powiem, zycie w UK to nie je bajka. Szczegolnie jak wyjechalo sie za pozyczone pieniadze, z zona i z dwuletnim dzieckiem. Wyjechalem, bo w Polsce pracujac w zawodzie nie bylo mnie stac na wynajecie mieszkania, a co dopiero zapewnienie godziwych warunkow do zycia rodzinie. Tutaj, nawet przy zarobkach w okolicy krajowego minimum, daje sie przezyc. Wynajecie mieszkania nie pochlania poltora pensji. Pracy tymczasowej, takiej ‘na przetrwanie’, jest duzo, z normalna troche gorzej, ale, w przeciwienstwie do Kaczylandu, sa oferty. Fakt, czasami Brytole daja nam odczuc ze jestesmy tylko imigrantami, ale juz wole to niz Giertycha decydujacego o tym, czego bedzie uczyc sie moja corka i podobych bzdetow. Z niejednego pieca chleb sie juz w zyciu jadlo, wiec trzeba zacisnac zeby i miec nadzieje ze jutro w koncu zaswieci slonce.

Nie wiem po jakiego grzyba zalozylem tego bloga. Nie wiem, czy chce zeby ktokolwiek go czytal. Moze to ostatni wpis, moze poczatek czegos stalego… Wesolych Swiat.